TOMANDO AS UVAS DIANTE DO RELOXO DO CONCELLO DE SANXENXO.

Estimados veciños do concello. Nestas festas resulta que todo mundo ten que ter familia, pasalo ben... e en moitos casos iso non ocorre así. Hai moita xente neste concello á cal nos apetecería (súmome) facer unha xuntanza de tódolos veciños que nestas festas se sintan sos, ou simplemente lle apetece celebralo Nadal ou a entrada do aninovo en compañía doutra xente.
Esta idea xurdiu nunha conversa informal, entre xente que non sabíamos que facer, ou como se nos ía presentar estas festas. A min ocorréuseme a idea de que o concello, no canto de facer só unha gran comilona para os nosos maiores (máis que merecida), tamén podería coidarnos os mais xoves e facer unha comida o día de Nadal, para tódalas idades, aínda que tiveramos que poñer algúns cartos, e que non fose con demasiados luxos.
Tamén sería unha boa idea, tomar as uvas todos xuntos co son do novo reloxo do concello. ¿Que vos parece a miña idea? Eu creo que moita xente o ía agradecer e incluso familias compostas por tres, dúas persoas... que se sintan un pouquiño soas.
Persoalmente non me gustaría que este artículo quedara só niso (un montón de letras), gustaríame que, si fose posible, a xente se animara a pedirlle a alcaldesa se nos regala unhas próximas felices e divertidas festas de Nadal, que creo que sería beneficioso para todos. É unha forma de unión e alegría, que moitos agradeceríamos.

UN FESTIVAL DE NADAL DO COLEXIO DE PORTONOVO

A ANPA, do colexio Público de Portonovo, organizou un festival do Nadal, o día 22 de Decembro, no que os nenos e nenas deleitáronnos cunha fermosa interpretación da obra ”As zapateiras e os trasnos”,e unha posta en escena de dúas coreografías de baile moderno, dirixido pola súa profesora de baile. Despois de disfrutar con todo este repertorio, os nenos tiñan unha merendola e para os maiores o sorteo dunha cesta.
Para os nenos serviu como unha boa escusa para reunirse cos seus amigos e compañeiros de xogos no medio destas vacacións e para os pais tamén foi unha reunión onde puideron charlar entre eles e incluso coñecer os amigos dos seus respectivos fillos.

¿COMO CELEBRAN OS NENOS DO CONCELLO A ENTRADA DO OUTONO?

O máis común, como todos sabemos é coa festa do Magosto nos centros onde estudan. Nestas xuntanzas, os nenos levan castañas previamente, e os seus profesores ásanas. Logo repártenas en cucuruchos de papel e os nenos cómenas, e coas mais negras píntanse uns os outros.
Algúns dos colexios fan xogos entre todos os nenos do centro, como na Florida ou no Abrente, estas actividades son por exemplo: buscar coa cara, sen axuda das mans unha castaña no medio de serrín ou fariña, bailar por parellas agarrando a castaña coa fronte intentando que non se caia, outro dos xogos son por exemplo os relevos,ou carreiras con zancos...etc, como vedes, os nenos pásano de marabilla. Outros colexios fan actividades en común, como a observación do outono nunha zona de castiñeiros, para poder observar a caída da folla, os ourizos,as castañas...como levaron a cabo no colexio de Dorrón, antes do tradicional magosto.
En tódolos centros dependendo os anos dos cativos, facíanse determinadas actividades, como debuxos, redaccións, pintar castañas, facer castañas móbiles... fomentando sempre a creatividade e a imaxinación.
No colexio de Abrente por exemplo, os nenos de un aniño foron o patio a xogar entre as follas caídas das árbores e despois nas aulas xogaron coas noces, castañas e tamén follas. Os rapaces de tres anos foron visitar os muíños de Meaño onde colleron ourizos, follas, landras...,atenderon moi interesados as explicación que a súa mestra lles daba. O chegar a clase a súa profesora contoulles unha historia e pintoulles a cara, para que dramatizaran como se fosen unha folla caindo dunha árbore. A continuación, coas follas recollidas nos muíños fixeron un mural, onde as pegaron.
Outras das actividades que levaron a cabo tódolos centros en común do Concello de Sanxenxo é o xa coñecido “XIV Concurso Intercentros de trompos e Buxas”. Este concurso celebrárono o Venres 23 de Novembro onde había distintas modalidades como escachar e malabarismos, e dentro destas diversas categorías. Tamén a ANPA do Colexio Abrente ofreceulles os nenos unha chocolatada despois de se celebrar o campionato, non que quedaron gañadors os seguintes:
Na modalidade de Malabarismos:
_ 1ªCategoría: Bernardo Fdez. Balboa (Abrente), Carlos Martínez Martínez (Portonovo), Mateo Villalustre (Cruceiro).
_ 2ª Categoría: Santiago Castro Meis (Abrente), Fernando Fraga Rea (A Florida), Adrián Méndez (Cruceiro).
_ 3ª Categoría: Fran Cousillas Besada ( Noalla), Guillermo Bouzada (A Florida), Jorge Agís Aguín (Portonovo).
_ 4ª Categoría: Jorge Martínez Vidal (Abrente), André Varela Leiro (Sanxenxo), Mateo Cacheda Iglesias (Vilalonga).
Na modalidade de Escachar:
_ 1ª Categoría: Ismael Pérez (Cruceiro), Jacobo Mariño Moldes (Abrente), Victor Bouzada Rdguez (Noalla)
_ 2ª Categoría: José Soutullo Fdez.(Abrente), Adrían Abollo Oliveira (Nantes), Marcos Balboa (Cruceiro)
_ 3ª Categoría: Adrián Padín (Cruceiro), Nicolás Fraga Donsión (Abrente), Óscar Miniño Carballa (Noalla).
_ 4ª Categoría: Adrián Torres Bea ( A Florida), Pedro Durán González ( Vilalonga), Luis M. Martínez Chan (Sanxenxo).

A LONGA EXPERIENCIA DO PRESIDENTE DA ASOCIACIÓN DE VECIÑOS

Neste cumpreanos da publicación veciñal, a cal leva xa dous anos publicándose, quero facer un pequeno balance sobre a miña vinculación con este tipo de actividades, que levo a cabo dende que teño uso de razón. Lembro con certa nostalxia a fermosa imaxe que a vila de Sanxenxo nos ofrecía alá polos anos 60, onde non había máis de 50 casas “das de antes” e en particular , recordo o Salón de Baile do Marycielo e o Cine da Terraza. Sendo moi novo abandonei a miña aldea, Forxán, con só 19 anos tomei rumbo a Alemania, onde desenrolei a maior parte da miña “vida social” durante 41 anos. A miña vida de emigrante foi bastante dura nun principio por descoñecemento do idioma, as costumes e os problemas laborais, despois funme asentando, e a miña vida foise dividindo en tres partes, a familiar, a laboral e a socio-cultural. Desta última teño que destacar a creación do Centro Galego (1985) de Frankfurt, que foi un dos maiores retos que tiven en Alemania, do cal estou moi orgulloso porque foi un dos grandes referentes socio-culturais da emigración galega en Europa. Por este centro pasaron as autoridades e personaxes galegas e españolas máis importantes da época. A actividade cultural naqueles tempos era enorme, con intercambios con outros centros de todo o mundo, Sudamérica, Europa, etc.
No ano 1999 abandono Alemania e a presidencia do Centro Galego e intento formar outra asociación en Sanxenxo, pero de alemáns para desenrolar actividades similares ás que facíamos alá. Tras moitas xestións, todo parecía ir ben, incluso tiñamos unha serie de actividades xestionadas para levar a cabo, con descontos en compañías aéreas incluído, pero non chegou a colaboración do alcalde de turno para poñer todo en marcha e desestimamos o proxecto.
Finalmente, alá polo finais do 2004, propóñenme facerme cargo da A.V. de Adina, unha asociación inactiva, sen socios, sen auga, sen luz, sen fondos económicos, un auténtico desastre que suporía un reto para min e para as persoas que me acompañan nesta nova directiva, como Jorge, Casimiro, Andrés, Leopoldo, Manuel e as rapazas que dirixen a Revista, Elisa e Andrea.
Todos eles traballan sen ningunha remuneración, máis ben poñendo os seus cartos e o seu tempo para intentar mellorar as vidas dos demais, e gracias a todos eles conseguimos poñer esto a funcionar dun xeito exitoso.
Tamén quero destacar a axuda da nova alcaldesa neste último ano, pois é unha das máximas responsables de que o noso colectivo recuperara unha gran cantidade de socios, pois sempre nos apoiou nas nosas iniciativas, que en definitiva é o que demostra que imos polo bo camiño. Só nos queda que inicien as obras do novo Centro Social de Adina o antes posible, pois urxe de xeito inminente que dispoñamos dun centro destas características para desenrolar as actividades que temos planeadas para o vindeiro ano.
Esperando que esta promesa se faga realidade, mando un saúdo para tódolos veciños en xeral e socios en particular, sen eles as nosas reivindicacións non terían sentido.

XIV ANIVERSARIO DO CLUBE DE XUBILADOS DE PORTONOVO

O pasado 30 de Xuño de 2007, celebrouse nas instalacións do Clube de Xubilados de Portonovo a festa do XIV aniversario de dito Clube.
A ceremonia asistiron prácticamente tódo-los maiores que frecuentan o Clube durante as fins de semán. A festa contou coa animación dunha discoteca móbil, un grupo de cantadores, o famoso Diosiño, etc. Tamén contou coa presenza da Sra. Alcaldesa do Concello de Sanxenxo, Catalina González, quen fixo entrega de algúns dos premios outorgados durante a tarde.
Non faltou comida (empanada, tortilla, croquetas, tarta de mazán…) e bebida (viño e refrescos variados) coa que facer unha festa por todo o alto. Alégranos moito ver o ben que o pasan os nosos maiores. Deberíamos tomar exemplo deles nesto das festas xa que sen botellón, nin drogas, nin pelexas, etc. pasárono tan ben como a xuventude na movida nocturna portonovesa. E o máis importante, ¡non tivo que ir a policía a pecharlles o local! A sua horiña, todos foron marchando cara as súas casas, a descansar, que o día seguinte tocou seguir coa festa.
¡OLÉ OS NOSOS MAIORES! ¡MOITAS FELICIDADES A TODOS!

AS PARELLAS DE ADINA CELEBRARON AS VODAS DE OURO E PRATA

Un total de dezaseis parellas fixeron da festividade do Corpus Christi, a súa festividade particular. En concreto, oito matrimonios celebraron as súas vodas de ouro, e outros doce as vodas de prata, que non é pouco, nunha vida chea de alegrías e desencontros. Sen dúbida, unha xornada dunha ledicia grande para todos eles.

FESTIVIDADE DE CORPUS CHRISTI NA PARROQUIA DE ADINA

Os veciños de Adina, como tódolos anos, poideron disfrutar das alfombras florais confeccionadas polo equipo de xente dirixida polos confrades deste ano. Todos coñecemos o traballo de paciencia, organización e dedicación que precisa esta labor. Dende días antes, as mulleres e homes adícanse a recoller as flores e verde que precisan para a elaboración da alfombra da entrada e adro da igrexa de Adina. A elección das flores ten que ver coas cores tan chamativas, características destas representacións tan singulares. Para iso fan falla horas e horas de escoller e transportar as miudas partes do verde e das flores desmenuzadas. Estas reunións de traballo teñen un aspecto intrínseco, como é o social e de reunión, onde as parolas e as cantigas son contantes como en tempos pasados. De madrugada, o mesmo día da festividade do Corpus Christi, póñense todos mans á obra para encher os espazos deixados polo boceto do motivo relixioso. Fiuncho, mimosa, rosas, hortensias, mirto, borra de café, cocas… son os materiais desta manifestación artística tan inusual e diferente.