ENTREVISTA EXCLUSIVA COAS SUAS MAXESTADES OS REIS MAGOS DE ORIENTE

A Revista de Adina ten a honra de presentarlles a única entrevista que Os Reis Magos de Oriente concederon a un medio de comunicación.
A labor non foi nada doada, xa que aínda estamos pagando as letras do préstamo que tivemos que pedir para pagar a viaxe a Oriente. Para topar as Súas Maxestades investimos horas e a apertada axenda que teñen nestas datas deixáronnos moi pouquiño tempo para facer esta entrevista.
¡¡Pero conseguímolo!! E aquí a tendes.

_ ¿Que tal están? ¿Como se lles presenta o ano 2008?
Melchor: Ben, con ganas de que chegue a noite de Reis para poder facer felices a tódolos nenos do mundo.
Baltasar: Si, comparto a idea de Melchor, eu tamén o esto desexando.
Gaspar: É incrible o felices que son os nenos cos nosos regalos, isto paga con creces o traballo que nos supón esta longa viaxe cada ano por todo o mundo.

_ ¿Están os camelos preparados para esta longa viaxe?
Gaspar: Pois si, xa están listos. Foron esta semana a pasar a ITV e sen problema.
Melchor: O meu tiña unha luz de freo fundida, pero xa está arranxado.
Baltasar: E ó meu tiven que cambiárllelos cascos de adiante, que xa non se lles vía o debuxo e se me pillaban os de Tráfico…

_ ¿Como fan para chegar a tempo a tódalas casas do mundo?
Baltasar: É difícil, pero tentamos ir o mais rápido posible para que nos de tempo. Moitas veces, os nenos déixannos cousas de comer, tanto a nos coma os camelos, pero non podemos pararnos moito.
Melchor: O problema témolo co do carné por puntos, xa que se nos collen… E ademais este ano co da reforma do código penal…
Gaspar: Pero xa equipamos os camelos cuns GPS de última xeración, que detectan os radares tanto fixos como móbiles. Aínda que non son legais de todo, pero…

_ ¿Pórtanse ben os nenos durante todo o ano para que lles levedes o que vos piden?
Baltasar: Os nenos soen portarse ben, en xeral non hai queixa.
Gaspar: Non esaxeres Baltasar, que este ano temos bastante carbón que repartir.
Melchor: Si Gaspar, pero moito dese carbón tamén é para os maiores.

_ O reparto en Sanxenxo, ¿resulta moi complicado?
Melchor: Sanxenxo é un dos lugares onde mais regalos deixamos. ¿O reparto? Pois eu penso que como todos os demais lugares, ¿non compañeiros?
Gaspar: Home, damos grazas de que o Nadal non sexa no verán, por que polo que vemos isto esta a tope de coches, e meter os pobres camelos na caravana…
Baltasar: Sí, e ademais dende que meteron isto de “R” polas rúas non hai quen circule. Todo son fochancas e eu xa lle tiven que cambiar as suspensións ó camelo dúas veces.

_ ¿A que hora, aproximadamente, comezades o reparto dos regalos?
Baltasar: Pois a iso da unha da madrugada, mais ou menos. Depende tamén de cómo estea a noite, xa que se chove hai que ir máis a modo xa que os camelos vanse nas curvas e leva máis tempo.
Melchor: Os anos anteriores comezábamos sobre as 12 da noite, pero este ano o sindicato arranxounos o tema e comezamos unha horiña mais tarde.
Gaspar: Iso, ¡traballamos unha hora menos!

_ ¿Cal é o voso truco para que nunca ningún neno fose capaz de velos deixándolles os regalos?
Os tres a vez: ¡¡Pois porque somos máxicos!!, ¿ou que pensades?
Melchor: Ademais, se algún neno nos está esperando para vernos pasamos de longo e volvemos logo.

_ ¿Non resulta moi cansado facer as cabalgatas antes do reparto de regalos?
Baltasar: Home, cansado cansado non é, pero que se nos acumula moito o choio si que é verdade.
Melchor: A nos o que nos dá forzas é ver a ilusión coa que os rapaces nos miran, escoitar o que queren, compartir con eles eses pouco minutos… con iso, temos forzas para afrontar toda a noite.
Gaspar: Ademais iso é outra cousa na que está a traballar o sindicato, ¡que para iso estamos afiliados! Que nos repartan algo mais o traballo.

_ ¿Qué fan os reis magos durante o resto do ano?
Gaspar: Pois dígovos: Eu collo a segunda quincena de Xaneiro de vacacións, e logo collo os outros quince días no verán. Melchor colle todo Setembro para repor forzas cara o Nadal e Baltasar… ¿ti cando as colles Baltasar? !E que este cambia cada ano¡
Baltasar: Pois este ano… collerei agosto. Estou pensando en irme ata Sanxenxo á praia.
Gaspar: Logo o resto do ano vixiamos ós nenos e nenas, a ver como se portan, e vamos preparando cousiñas para o Nadal, sacamos os camelos a pastar…
Melchor: ¡¡Sempre che hai cousas que facer meus fillos!!

_ Unha pregunta un tanto indiscreta. ¿Teñen moza?
Risas.
Risas.
Máis risas.
Melchor: Moza eu non teño, pero amigas…algunha hai por aí.
Gaspar: Eu tampouco teño nada serio.
Baltasar: Eu unha vez tiven unha, pero cando lle dixen que traballaba de noite deixoume. ¡¡Non sei eu o por qué!!

_ Despois de tantos anos de traballo ¿Teñen prevista a xubilación?
Melchor: Non, esta é a nosa forma de vida, existimos para isto e non queremos deixalo nunca.
Baltasar: A ilusión coa que os nenos nos agardan todo o ano é algo que te enche tanto que amas este traballo máis que a nada no mundo.
Gaspar: !!Por iso non temos mozas¡¡
Risas.

_ Ben Súas Maxestades, a entrevista toca a súa fin. ¿Queredes dirixirvos os nenos e nenas que leen esta revista?
Gaspar e Baltasar: Que fale Melchor que é o que ten máis facilidade de palabra, nos somos moi tímidos.
Melchor: Pois falo eu, tranquilos.
Nenas e Nenos, como cada ano, a noite do 5 ó 6 de Xaneiro pasaremos polas vosas casas a deixarvos os regaliños. Esperamos que fosedes moi bos, xa que se foi así teredes a vosa recompensa.
Se este ano nos ides deixar comida, por favor, non deixedes moito doce, xa que somos moi lambóns, e nas últimas análises saíunos algo alto o colesterol.
Nada máis, unha forte aperta a tod@s e deica logo amig@s.

HERMANOS BARBEITO F.S.

O Hermanos Barbeito F.S. é o club de fútbol sala mais importante que hai no concello de Sanxenxo. Con 25 anos de historia, esta será a terceira tempada consecutiva que xoga na 1ª A Nacional do Fútbol Sala español (o equivalente a 2ª división B de Fútbol).
Os seus comezos datan de 1981, cando comezou xogando torneos de verán. Neste mesmo ano, fedérase na Liga local de Sanxenxo e comezar unha ascensión meteórica. Dende entón, o seu palmarés non fixo mais que medrar e medrar. Entre os seus logros mais destacados atópanse: Ascenso a 2ª Provincial de Pontevedra (89/90), ascenso a 1ª Provincial Pontevedra (91/92), ascenso Liga Autonómica Grupo Sur (93/94), Ascenso a 1ª Nacional B Grupo 8 (94/95), campión Copa Deputación de Pontevedra, ascenso a 1ª Nacional B Grupo 8 (00/01) e o mais grande de tódolos ascensos, que foi o que o levou a 1ª Nacional A Grupo 1 (04/05), categoría na cal se mantén dende entón.
Aínda que este ano os homes que adestra Rodrigo Méndez Arosa non comezaron con moi bo pe, xa que nas 7 primeiras xornadas so foron capaces de sumar 3 puntos, de seguro que as cousas han cambiar pronto, dado o gran traballo que está a realizar o corpo técnico. É aquí onde hai que destacar a un compoñente do mesmo: Bruno Varela Valladares, que compaxina a perfección os seus dous papeis dentro do equipo: por unha banda, é un porteiro de garantías, e pola outra, ocupase da sempre difícil e pouco recoñecida labor de preparador físico. Ata a tempada pasada, Bruno tamén se encargaba de adestrar as categorías inferiores do equipo. Isto venos a dar unha idea de por que o Hermanos Barbeito F. S. foi capaz de chegar tan lonxe, xa que, contando con profesionais desta talla, o difícil é que as cousas vaian mal.
Este ano contan cun presuposto de pouco mais de 50.000 €, financiados basicamente polos patrocinadores, colaboradores e socios. Este é o terceiro ou o carto mais baixo da categoría. Aínda así, a entidade é ambiciosa e busca o seu profesionalismo, tarefa que se entoxa complicada, para deste xeito poder ser un referente do fútbol sala comarcal.
A este nivel competitivo tan alto, os custos son moi elevados. Entre fichas federativas, árbitros, material, desprazamentos, etc. os gastos vanse mais aló dos 65.000 € anuais, co cal vemos que os esforzos por manter a categoría non só son deportivos. A directiva traballa na incorporación de novos patrocinadores co fin de poder acadar un equilibrio entre gastos e ingresos. É de supor que pronto os conseguirá, xa que un equipo que percorre case todo o norte de España nos seus desprazamentos é un marco seguro de publicidade para calquera tipo de ente. Esta é unha das publicidades mais efectivas e económicas que se poidan facer. O equipo é moi coñecido no mundo do fútbol sala e garda boas relacións con tódolos demais. Esta mesma pre tempada, o Leis Pontevedra (equipo da elite do fútbol sala nacional) veu xogar un partido contra eles e para o torneo de Nadal de este ano, esperase poder ter aquí a dous equipos mais da división de honra: o A. Lobelle de Santiago e o Azkar Lugo F. S., xunto co Leis. Isto danos unha idea da repercusión a nivel autonómico e incluso nacional que vai a ter este torneo, e o que se poden dar a coñecer os seus patrocinadores.
Esperamos que pronto comecen a chegar os triunfos para que a presión non se apodere do equipo. Nos, como afeccionados, podemos ir a apoialos o pavillón de Baltar. A entrada é moi económica, 3 €, ó igual que facerse socio, que só custa 20 € anuais. Con isto, estaremos apoiando e axudando a que esta gran familia que é o Hermanos Barbeito F. S. poida cumprir os seus obxectivos.

O MEU SOÑO CON HERMANOS BARBEITO F.S. É QUEDAR CAMPIÓNS.
_ Nome completo e cargo que ocupa dentro da directiva.
Maximino Gonzalez Miniño, pero todo o mundo me coñece como “Maxi”. O meu cargo en este clube é Vicepresidente.
_ ¿Cantos anos leva no clube?
Esta será a miña cuarta tempada.
_ ¿Cal é a dificultade mais grande de ter un equipo nunha categoría de tanto nivel?
Sen dúbida algunha, o tema económico é a dificultade mais grande. É un tema que nos preocupa moito. Eu non son quen leva a parte económica, pero debemos de ser o terceiro ou cuarto clube nesta categoría co presuposto máis baixo.
_ A profesionalización do equipo,¿para cando se prevé?
Ufff, nos dende o principio tivemos un proxecto moi ambicioso, pero é moi complicado levalo a cabo, sinxelamente polo tema económico. Levamos tres anos nesta categoría e tíñamos pensado manternos un par de anos mais para perfeccionar o equipo e logo loitar por ascender a división de prata, aínda que, tal e como están as cousas neste intre, si ascendéramos tendríamos que renunciar, xa que non nos dan os cartos para tanto.
_ ¿Teñen plena confianza no corpo técnico a pesar dos resultados?
Por suposto, confiamos plenamente. Estamos xogando ben, creamos moitísimas ocasións de gol pero non somos capaces de materializar. Falta algo que intentamos atopar. Apértanos moitísimo o calendario pero a calidade dos equipos e bastante igualitaria, tanto nos equipos de arriba como os que van por embaixo, e confiamos en que pronto cheguen os bos resultados.
_ ¿En que posición da táboa lle gustaría quedar o final de tempada?
En principio, o noso obxectivo é manter a categoría. De todos modos gustaríanos andar pola metade da táboa e chegar ós tres últimos partidos de liga sen xogarnos o descenso.
_ ¿Creen que é posible esta posición?
Eu creo que si, de todos modos de non ser así, intentaríamos buscar solucións, pero sempre confiando no corpo técnico.
_ ¿Cal sería o seu soño co Hermanos Barbeito F.S.?
Quedar campións, aínda que non ascendéramos por falta de cartos. Pero confórmome con que a xente valorara onde estamos agora mesmo.
_ ¿Cal é a afluencia de público nos partidos da casa?
Entre 70 e 100 persoas, o certo é que está bastante ben, pero claro, isto non é o fútbol e a afluencia de seguidores e moito menor. Por exemplo un partido do Leis, que está na categoría de honra, só enche o campo cando veñen equipos como por exemplo o Interviú.
_ Fáganos unha promesa: Si algún día o Hermanos Barbeito chega a División de Honra, a primeira entrevista, ¿concederédeslla a Revista de Adina?
Sen problema ningún, para nos sería marabilloso ascender e poder compartilo con vos e con tódolos afeccionados de este deporte.

Texto: Carlos Názara Blanco

Mª VICTORIA VILLAVERDE, VIÚVA DO ESCRITOR E POLÍTICO GALEGUISTA, RAMÓN DE VALENZUELA

Unha vida de película foi a que lle tocou vivir a Mariví Villaverde (Vilagarcía, 1922), xunto ao seu home Ramón de Valenzuela, que descansa no cemiterio de Adina dende o ano oitenta. Unha chea de idas e venidas debido á persecución política e militar que sufriron os galeguistas durante a guerra civil primeiro, e durante a dictadura, despois. Dúas biografías entrelazadas por un sentimento compartido, cun mesmo ideal político e un mesmo xeito de loitar pola súa terra. A súa herdanza literaria e políticamente incorrecta, só era posible noutros paises durante o réxime, polo que as súas obras foron publicadas primeiro na Arxentina e despois en Galicia. Ramón Valenzuela, de profesión mestre, foi tal vez o primeiro escritor galego que baseou a súa obra en denunciar as atrocidades levadas a cabo en cárceres e campos de concentración durante a guerra fraticida española.

¿COMO E PORQUE CHEGARON Á ADINA?
No ano 44 Ramón e eu decidimos casar e vivir en Galiza, durante unha tempada vivimos en Noalla e algúns fins de semana nos desprazábamos ata Portonovo porque Ramón era cuñado do famoso médico da vila mariñeira Don Fernando Lalinde. Ó pasar por Adina, parábamos nun lar de fermosas vistas ó mar e baixábamos das bicicletas, e sempre comentábamos ilusionadamente a posibilidade de mercar unha terra alí para facer unha casa onde vivir. Tras unha emigración “forzosa” a Bos Aires, regresamos a Madrid no 66, escollemos a capital nun principio porque era máis sinxelo pasar desapercibido. Unha vez asentados, eu comecei a traballar por toda Galiza de representante comercial de porcelanas e cristal de Bohemia importado de Checoslovaquia. E no 74, despois de moitas trabas para mercar o terreo, fixemos a tan desexada casa, naquel lar de Adina co que sempre soñábamos dende 30 anos atrás. Nun principio, o “noso proxecto” era o de pasar alí medio ano e o outro medio en Madrid, pero agora só veño na tempada do verán.
¿COMO RESUMIRÍA A PERSONALIDADE DO SEU HOME?
Era un home moi optimista, por moi mal que estiveran as cousas sempre se sentía feliz, porque aproveitaba o lado bo ata das circunstancias máis adversas, como cando estivo sesenta días nunha celda de incomunicación, en Ávila, na que a maioría dos presos toleaban en pouco tempo. Era moi boa persoa, cun carácter excepcional.
¿QUE DESTACARÍA DA OBRA LITERARIA DE VALENZUELA?
Hai tres obras publicadas: NON AGARDEI POR NINGUÉN, ERA TEMPO DE APANDAR e O NARANXO. Un dos grandes méritos da súa obra, é a publicación destes libros cando ninguén se atrevía a facelo.
¿E A SÚA ACTIVIDADE POLÍTICA?
Era fundamentalmente galeguista, aínda que tivo tendencias comunistas polas circunstancias dos “aliados” durante a II Guerra Mundial e a conseguinte postguerra. Tivo unha participación moi activa durante toda a súa vida, dando “mitins” e conferencias por todo o mundo, ata en Portonovo dou algunha charla moi popular.
¿COMO SOBREVIVIU Á ÉPOCA DO FRANQUISMO?
Ramón pasou tres anos encarcelado en Ávila (dunha condea de vinte anos e un día), algún tempo en campos de concentración e moitos anos emigrado “forzoso”, ata que volvemos a España intentando pasar do xeito máis desapercibido posible. Nun principio tiñamos a esperanza de que “Os Aliados” remataran coa dictadura, igual que sucedeu co nacismo, pero parece que España non interesaba tanto e o franquismo perdurou demasiado no tempo.
¿QUE RELACIÓN TIVO CON CASTELAO E OUTROS INTELECTUAIS DA ÉPOCA?
A Castelao xa o coñecía de antes da guerra, incluso participaron xuntos en varios mitins, (Valenzuela foi un dos escollidos para transportar o cadaleito de Castelao), tamén participou en diversos momentos da súa traxectoria con Seoane, Cuadrado, Neira Vilas, Blanco Amor e unha longa lista de persoaxes galegas que formaban un movemento intelectual irrepetible.
¿QUE RELACIÓN TIÑA CO POBO E HABITANTES DE ADINA?
Era unha relación moi cercana, Ramón falaba moito cos veciños das cousas cotiás, as viñas, o tempo, os problemas familiares, etc, pero era máis reticente a falar de temas políticos porque a xente tiña moito medo a todo, en especial a expresar opinións que se desmarcaran das habituais, eran bastante medroñentos. !Secuelas do réxime!
¿QUE ANÉCDOTA DESTACARÍA DA SÚA VIDA ?
Houbo un feito moi anecdótico, que foi a asistencia á nosa voda dun policía que viña a investigar a ver se alí se podería estar “cocendo” algo sospeitoso.
¿QUE RELACIÓN TIÑA COA IGREXA CATÓLICA?
Deixamos de creer nesta relixión cando vimos que un asesino, visto cos meus propios ollos, asistiu a unha misa despois de cometer un asasinato, e só lle fixo falta trinta segundos de confesión para redimir da súa cara calquera síntoma de arrepentimento, saíndo da Igrexa coma se non houbera pasado nada. Non podo crer nunca relixión así.
¿QUE AUTORIDADE LOCAL FOI A PRIMEIRA EN RECOÑECER A SÚA OBRA?
Ningunha, os primeiros en valorar a súa obra foron os membros dunha asociación de Portonovo, que fixeron as xestión precisas para poñerlle o nome de Valenzuela a unha rúa.
COMO REPRESENTANTE DA OBRA DE VALENZUELA, O ESCRITOR DE MÁIS RELEVANCIA RELACIONADO CON ESTE CONCELLO. ¿NON CREE QUE DEBERA SER ATENDIDA POLA CONCELLEIRA DE CULTURA?
Neste Concello non interesa moito o movemento literario nin o patrimonio cultural, non hai cines, nin teatros, nin incentivos para concursos literarios, nin nada de nada, por iso temos unha escasa vagaxe de escritores, pintores, etc. Se non se sementa non se recolle. Somos unha sociedade que depende dos veraneantes, sociedade de consumo que non deixa pegada.
¿VALÓRASE POUCO ÓS ESCRITORES LOCAIS?
Por suposto, menos mal que existen persoas coma vós. A Ramón encataríalle saber que a mocidade de Adina fai unha publicación que loita polos valores que tanto defendeu. Incluso para min foi unha grata e inolvidable sorpresa coñecer a xente coas vosas inquedanzas, e vos animo a que sigades traballando e facendo historia, porque demostrades moito máis que sentimento pola vosa terra.

ASOCIACIÓN CULTURAL ABIÑADOIRA

Dentro do panorama folclórico local é preciso destacar as actividades levadas a cabo pola Asociación Cultural Abiñadoira de Sanxenxo, en prol do mantemento e proxección das manifestacións tradicionais galegas de música e danza. Cristina Ramallo e Mª Carmen Sueiro, compoñentes e mestras de baile da asociación, levan dende moi cativas neste mundo. Adícanse, xunto co resto da agrupación, a promover actividades relacionadas co noso patrimonio cultural galego.
¿Cando xurde Abiñadoira?
Como asociación cultural e co nome de Abiñadoira, xurde no ano 90. Pero a agrupación folclórica, adicada a dar clases de baile e música, xa funcionaba dende moito tempo antes. Nós mesmas comezamos na primeira agrupación con cinco anos.
¿Quenes foron os propulsores no seu comezo?
Por un lado, a que agora é presidenta, Mª Carmen. Tamén participaron Conchi González e a súa irmá Mª Carmen do Hotel Justo. Foron máis ben pais dos nenos que xa bailaban e que decidiron crear uns estatutos para a constitución dunha asociación.
¿Que actividades leva a cabo a Asociación?
De forma continuada están as clases de gaita, percusión e baile, os sábados no pazo de cultura de Sanxenxo, xa que non temos local propio. Tamén hai unhas clases para maiores os mércores pola noite. Logo organizamos o Festival de Nadal, unha mostra de baile cun grupo folk tradicional invitado. E estamos implicados na Semana Cultural, a finais de xuño, con mostras de teatro e actuacións de grupos galegos de música tradicional. Tamén se realiza unha exposición fotográfica, que por motivo de espazo, nos últimos anos non poidemos levar acabo. O último día ten lugar a romería no atrio da igrexa de San Xinés.
¿Con canta xente conta a asociación?
Socios haberá sobre trinta, pero temos que contar tamén cos fillos dos asociados que participan nas actividades. Logo o grupo de mestres de baile e instrumentos somos unhas doce persoas.
¿Que idades comprenden os alumnos das actividades?
Pois dende os catro anos. Agora mesmo, na clase dos máis pequenos temos dez. Hai rapaces que veñen só no verán.
¿O número de participantes vai en aumento?
Por desgraza non. Fai dez anos, poderíamos se-lo triple. Vemos que non son un tipo de actividades que se promocionen moito.
¿É só coñecida Abiñadoira no concello de Sanxenxo ou tamén por fóra?
Sí. Temos relación con moitos grupos, sobre todo de Santiago. Ó longo do ano actuamos moitas veces fóra en concursos, mantendo moi boas relacións con outros grupos similares.
¿Organizan actividades con outras asociacións ou institucións ao longo do ano?
Organización non, ainda que sí colaboramos nos festivais realizados por outras asociacións do concello e da comarca.
¿Reciben algún tipo de colaboración para o seu mantemento?
Temos as cuotas dos socios, que non chegan nin para pagar aos mestres. Os gastos mensuais os imos cubrindo grazas ás actividades que organizamos. Agora mesmo temos un gasto a maiores pola publicación do 2º volume de Albores de Sanxenxo. Recibimos subvencións, ainda que tendo en conta a difusión e promoción que facemos da cultura galega, en relación con outras asociacións, o importe tería que ser maior, xa que implicamos a todo o pobo nas nosas actividades.
¿Como ven o paronama cultural a nivel local e autonómico?
A nivel local está moi mal. Estase prescindindo cada vez máis das asociacións. O Concello está a centralizar máis as actividades, o que provoca que a xente participe e se implique menos na actividade cultural do pobo. A nivel da Xunta hai boas intencións, pero pasa un pouco o mesmo que a nivel local.
¿Cren que se está a producir un abandono ou desinterés pola tradición e o patrimonio cultural galego?
Sí, por suposto. O que vemos é unha falta de promoción deste tipo de actividades da tradición galega, fronte a outras actividades que se fomentan máis por parte da administración.
¿Ten proxectos de futuro Abiñadoira?
Sí, sempre se queren facer máis cousas. Agora mesmo estamos inmersos na venta do 2º volume de Albores de Sanxenxo, que se pode conseguir a través da propia asociación ou na librería Nós. É unha recopilación de 150 fotografías antigas dos lugares e parroquias de Sanxenxo. Estase vendendo moi ben, grazas tamén á colaboración desinteresada de Xaime Corral.

FRANCISCO RICO CASTRO, XOGADOR DO PONTEVEDRA CF

Fran Rico Castro, centrocampista galego que milita no Pontevedra Club de Fútbol, naceu en Portonovo o 3 de agosto de 1987.
Formado nas categorías inferiores do Portonovo, Fran Rico chegou ao Pontevedra CF aos quince años. A súa tempada máis destacada coincidiu coa do Pontevedra Xuvenil. Na tempada 2004-2005, un ano despois de conseguir o ascenso á División de Honra, o equipo finaliza a liga nun máis que meritorio segundo posto. Para poñer o broche de ouro, o Pontevedra Xuvenil, con Fran Rico como un dos culpables da gran tempada, xoga a Copa do Rey. En oitavos de final logran eliminar ao Osasuna, caendo en cuartos de final ante o Sevilla.
Unha tempada máis tarde, na 2005-2006, Fran Rico fai a pretempada co primeiro equipo e é un habitual nos seus entrenamentos ao longo da liga. Comeza actuando co equipo de División de Honra de Xuvenís e entra nalgunha que outra convocatoria co primeiro equipo. Debuta en liga co Pontevedra CF o 18 de decembro de 2005 nun San Isidro 1-4 Pontevedra, no que sae dende o banco e xoga uns 15 minutos. A comezos do 2006, o clube faille ficha do primeiro equipo e firma un contrato ata o 2010, nunha clara aposta de futuro. Esa tempada apenas xoga en tres ocasións, todas elas saíndo desde a suplencia. Pero Fran Rico aproveita ao máximo esas poucas oportunidades, chegando incluso a lograr marcar un gol no derradeiro partido de liga ante o Melilla, gol que lle deu ao seu equipo a victoria. Non xoga un só minuto na primeira eliminatoria de ascenso ante o Sevilla B, na que o equipo queda eliminado.
Na súa segunda tempada no clube, Fran Rico non conta coa confianza do entrenador. Xoga como titular na Copa Xunta, na que logra dous goles, ante o CD Ourense e ante o Celta de Vigo; e na Copa RFEF. Non así en Liga, onde non tivo a oportunidade de xogar como titular ata que se produxo un troco de adestrador. Coa chegada de Javi Gracia o banco, Fran Rico disputou os seus primeiros partidos completos, demostrando a calidade que atesora nas súas botas.
¿Defina a Fran Rico en dúas palabras
Traballador e sincero
¿Canto tempo lle rouba o fútbol á semana?
Entreno tódolos días. Hai días que entreno mañá e tarde, luns, martes e mércores. Son dúas horas por día máis dous días de doble sesión que son catro horas ou máis.
¿Como leva a súa familia a súa adicación ao fútbol, nun principio e agora?
Eu nos estudos non é que fose moi aplicado. A miña familia sempre me apoiou na decisión de dalo todo polo fútbol, que era o que máis me gustaba. Sempre me apoiou moito. Agora estou no mellor, e xa podo levar unha vida ben co fútbol.
¿Como é o trato que recibe dos veciños de Portonovo, agora que é máis coñecido?
O mesmo. Agora algunha persoa me coñece máis que antes. Pero son o mesmo de sempre. Levo un trato moi bo de toda a xente de aquí.
¿Ve a súa vida futura adicada por completo ao fútbol, ou ten outras aspiracións laborais?
Agora mesmo, o único que pensó é en seguir xogando ao fútbol e progresando cada ano. Nun futuro, poden pasar moitas cousas pero gustaríame seguir ligado ao fútbol.
¿Dígame algún equipo da liga española no que lle gustaría xogar?
A calquera lle gustaría xogar no Barça, no Madrid, nos grandes equipos. Eu da Primeira división conformaríame con calquera equipo e xogar na máxima categoría.
¿Que xogador cre que se parece máis a vostede da Liga das Estrelas?
Eso gústame máis que mo digan, en vez de decilo eu. Hai xogadores como Cesc, Xavi ou Scholes… Son os que máis me gustan persoalmente.
¿Firmou autógrafos algunha vez?
Fai uns anos non. Este ano que estou xogando máis, sí. A afición do Pontevedra é moi aficionada e quere ter recordos dos xogadores.
¿Que cualidades cre vostede que debe poseer un mediocentro?
Eu creo que debe ser un xogador que non perda moitos balóns, ter as mínimas perdas posibles. Debe ser agresivo e sobretodo con toque de balón.
Imaxine que despois desta tempada tan longa, logra o gol do ascenso a 2ª división, ¿en que ou en quen pensaría?
Pois sobretodo na familia, son os que máis me axudan a seguir loitando. E recordar tamén a moitos entrenadores que tiven e que seguramente grazas a eles puiden meter ese gol.
¿Que campo no que vostede xogou foi o que máis lle impresionou?
A primeira vez Pasarón, por ser a primeira vez que xogaba en casa, nun campo cheo, e tiven a sorte de meter un gol. Pero este último partido, o de Córdoba, fóra de casa, ante quince mil persoas, foi a vez que máis me impresionou o terreo de xogo e o ambiente.
¿Onde e como recorda vostede o gol máis bonito da súa carreira?
O que máis ilusión me fixo foi o do ano pasado contra o Melilla. Só disfrutei dous partidos e tiven a sorte de meter un gol de cabeza que sirveu para a victoria.
¿Imaxínase ao Pontevedra en 1ª división e a vostede xogando contra Etoo, Raul, Villa …?
Nunca se sabe. O Pontevedra agora mesmo está aspirando a Segunda división e seguramente nos manteremos uns anos. Ó mellor chegamos a Primeira división e podemos enfrentarnos a esos xogadores. Sería un soño.
¿Soña con xogar algún día coa camiseta da Selección Española?
Eso é o máximo de calquer xogador. É a maior recompensa a todo o que estás facendo. Eu soño con que algún día chegue esa oportunidade.
¿Faríalle ilusión vestir a camiseta do primeiro equipo do Portonovo?
Si. Gustaríame moito rematar a carreira aquí, ou volver aquí algún día a xogar porque foi onde comezei. Faríame moita ilusión.
¿Como se imaxina a Fran Rico dentro de dez anos?
Eu creo que seguirei ligado ao fútbol en algún término. Dentro de dez anos ainda terei 29 e ainda andarei nalgún campo xogando ao fútbol.

HUGO ANDRADE PADÍN, PRESIDENTE DA ASOCIACIÓN CULTURAL TEATRO DO MAR

A Asociación Cultural Teatro do Mar creouse en febreiro de 2002 como unha actividade do I.E.S. de Vilalonga. Era un grupo de teatro formado por alumnos e dirixido por alumnos. Dende setembro de 2005, ese grupo de aficionados pasou a converterse nunha asociación. Un cambio importante na configuración do novo equipo, que atopou na persoa de Hugo Andrade Padín, a figura que a partir de entón levaría as rendas deste grupo teatral.
Este veciño de Adina, naceu en xullo de 1984 en Portonovo. Cos estudos do Ciclo Superior de Animación Sociocultural aparcados temporalmente, traballa como monitor de teatro no Colexio “O Cruceiro” de Vilalonga, no I.E.S de Vilalonga e na Academia de Artistas de Luis Queimada en Sanxenxo. Como él dí, a dirección de Teatro do Mar debería ser unha actividade máis, pero ocupa a maior parte do seu tempo. Non en van, esta Asociación conseguiu en moi pouco tempo, ter un amplo programa de representacións e actividades culturais, dentro e fóra do noso concello.

¿Cales foron os seus inicios ou experiencias no mundo do teatro e a representación?
Comecei no teatro cando a miña tía foi presidenta de “Lembranzas”, fai doce anos. Dende esa estiven en grupos de teatro nos colexios onde estudei: Portonovo, Salesianos de Cambados, I.E.S. de Vilalonga, e no grupo de teatro da Asociación Avante.
¿Que lle animou a crear un grupo de teatro?
Cando se fundou Teatro do Mar fai cinco anos, dinme conta das escasas actividades extraescolares que tiña Vilalonga. Isto animoume e suscitou entre os meus compañeiros a creación dun grupo de teatro.
¿Con que equipo conta a Asociación?
Primeiro, coa colaboración da Xunta Directiva, que son os meus compañeiros. Despois co grupo de alumnos, un total de trinta e cinco, de tódalas idades, dende os sete anos aos vinte e tres que teño eu. E sobretodo coas familias dos alumnos para cada unha das actividades que realizamos.
¿Teñen feito xa moitas representacións?
Nestes cinco anos non nos podemos queixar, porque aínda nos piden a primeira obra que estreamos. Por primeira vez, o ano pasado, fumos actuar fóra do concello de Sanxenxo: a Lores e a Dena. Ainda que quedan aquí ao lado, estabamos moi emocionados.
¿Que actividades, aparte do teatro, realizan?
Realizamos por primeira vez unha comparsa no Entroido. Organizamos un maio o pasado día 1 de maio. Tamén está Portovisión que é un espectáculo musical–teatral que gusta moito. E en setembro sairán os novos obradoiros, dos que aínda non podemos falar, relacionados coa música.

¿Posúen xa algún tipo de galardón ou premio teatral?
No ano 2004, na IV Edición do concurso “Entre Nós, en Galego”, promovido pola Consellería de Educación, premiáronnos na modalidade de Teatro. Quedamos primeiros da provincia de Pontevedra e terceiros de Galicia, de entre máis de cen grupos de teatro. Foi coa obra Triste chegada, que nunca máis se volveu a representar.
¿Con qué orzamento contan?
Cada ano contamos coa cota de socio, que son doce euros e coas actuacións que realizamos. Tamén dispoñemos da subvención do concello que este ano é de oitocentos euros, así como a colaboración de comercios do concello de Sanxenxo.
¿Os integrantes poden ver nesta actividade unha saída laboral?
De momento vena como unha ocupación do tempo libre, pero non podo dicir que non teña o meu relevo entre algún dos integrantes nun futuro. Veñen pisando moi forte e con moitas gañas.
¿Teatro do Mar pode ser unha canteira de futuros actores?
De tantos alumnos o difícil sería que algún non saíra directo ó estrelato. Coido que hai moito talento en Teatro do Mar e estou seguro de que algún ou algunha triunfará.
¿Que cre que necesita un bo actor de teatro?
Podo dicir o que necesito eu para poder representar una obra de teatro. En primeiro lugar, confianza nos teus compañeiros e en segundo lugar, ilusión polo que estás a facer. Para min, se perdo a ilusión por un proxecto, é moi complicado que o poida levar a cabo.
¿Cales son os seus actores ou obras de cabeceira?
Lola Herrera gústame moito e tamén María Galiana. En canto a obras, teño La casa de Bernada Alba, que será un futuro proxecto, e as que estamos preparando ocupan sempre a miña cabeceira.
¿Como ve o futuro do teatro no concello?
Coido que, entre todos os grupos e o Concello, estamos intentando sacar á xente da casa para ir ver teatro. Penso que faltan lugares para facelo e apoialo un pouco máis. De tódalas maneiras, a xente xa sabe que estamos aquí e pouco a pouco, coido que crecerán os espectadores.
¿A que aspira Teatro do Mar?
Aspiramos a ocupar o lugar que cada un sinta como propio, no que se poidan expresar artística e culturalmente aqueles que queiran.

A DIRECTIVA DO VILALONGA F.C. MANTÉN A SÚA APOSTA E CONFIANZA NA CANTEIRA

_ Unha vez finalizada a presente campaña, 2006-2007, ¿cumpríronse os obxectivos fixados a comezos de tempada?
Si, por suposto. O noso obxectivo era non baixar a Preferente, e nestes momentos estamos cuartos, en play-off de ascenso a 2ª B. E non só no primeiro equipo, xa que nas categorías inferiores conseguiuse o ascenso dos Xuvenís e dos Infantís.
_ De cara a tempada que ven, ¿seguirán confiando no mesmo corpo técnico?
Iso dependerá de se segue a mesma directiva ou non. No caso de que seguira a mesma, posiblemente se siga contando co mesmo corpo técnico.
_ A política que segue o Vilalonga F.C. de cara a conformación do primeiro equipo, ¿baséase máis na canteira ou nas fichaxes de fora?
Ó Vilalonga F.C. sémpre lle gusta confiar na canteira, iso por enriba de todo, pero por mor de ter un complexo deportivo que poida albergar a máis categorías inferiores, non saen xogadores preparados para a Terceira división, polo que é necesario facer fichaxes de fóra. Nestes momentos, un 80% do equipo é de fóra.
_ Tendo en conta o orzamento do clube, ¿é moi ambicioso pensar nun ascenso a 2ª B?
Nestes momentos, co presuposto actual, o Vilalonga F.C. non pode nin sequera estar en Terceira división, e non só polo orzamento, que este si o podería chegar a haber, senón tamén polo potencial da vila en sí.
_ ¿Con cantos equipos conta na actualidade o Vilalonga F.C ? ¿Cales son?
O primeiro equipo en Terceira división, e xuvenís, cadetes, infantís e alevíns, todos eles en Primeira provincial.
_ ¿Cre vostede que estos equipos forman unha canteira sólida para un equipo de Terceira división?
Non. Por mor das instalacións das que dispoñemos non podemos ter unha canteira que nos vaia a servir para a Terceira división. Os rapaces precisan de moito ensino e có Campo de San Pedro non é abondo.
_ Para o Vilalonga F.C. rematar a tempada por riba do Portonovo, ¿é ter os obxectivos cumplidos ou hai máis obxectivos?
Para a xente de Vilalonga, quedar por riba do Portonovo S. D. é un aliciente máis, pero este non é o noso obxectivo. O noso obxectivo é non descender.
_ ¿Como valoran ao seu público?
De maravilla. Logo de viaxar a moitos campos podo decir que non somos os primeiros, pero sí somos os segundos con máis público no campo. A San Pedro cada domingo asisten unha media de quinientos afeccionados, cando nos demáis campos non adoita haber máis de cen.
_ ¿Cal cre que son os puntos fortes e débiles do clube?
O punto máis forte é a ambición que pon a xente de Vilalonga. Ante calquer problema a xente vólcase có clube.
O punto débil quizais sexa o tema económico, ter que andarlle a pedir tanto a xente. Nunha vila de tres mil habitantes, como a nosa, xuntar 28 millóns de pesetas para o presuposto é moi difícil.
_ ¿Que pensa vostede do proxecto do campo de herba sintético?
Iso foi o mellor que nos podía pasar. Debido á carga de adestramentos, ás inclemencias do tempo, ós partidos, etc. o campo cada vez está peor. Este novo campo liberaría ao de San Pedro de tanta carga, có que estaría perfecto para xogar cada domingo.
Carlos Názara Blanco
Data da entrevista: 13/05/07

CATALINA GONZÁLEZ BEA. Candidata á alcaldía do Concello de Sanxenxo polo PP

-Nome completo
Catalina González Bea
-Data e lugar de nacemento
1965, Portonovo
-Profesión
Redeira
-O seu peor defecto
O carácter
-¿Que circunstancias lle levaron a entrar na política?
Unha inquietude de estar sempre metida en cousas que tiñan que ver co desenvolvemento e benestar dos veciños, a través de moitas asociacións. Co tempo chegoume unha proposta, que foi aceptada, e a raíz de aí comezou o que eu denomino como o meu segundo traballo.
-¿Por que aceptou vostede a candidatura neste partido político e non noutro?
Son unha persoa que creo nas ideas do Partido Popular. Creo nas ideas liberales. Non creo nos adoctrinamentos, creo que as persoas hai que ensinalas a ser libres e a pensar por sí mesmas.
-¿Que experiencias e coñecementos pode aportar a súa labor como alcaldesa?
Levo doce anos na política ao carón dunha persoa como Telmo Martín, unha máquina de crear proxectos e levalos acabo. Creo que, pola diversidade de etapas que vivín, tiven a fortuna de aprender moitísimo. Toda esa experiencia é moi importante a hora de levar un proxecto importante adiante.
-¿Cal é a maior necesidade do concello de Sanxenxo nestes momentos?
Creo que podemos presumir dun concello rico e próspero, pero non podremos decilo ao 100% mentras non teñamos cubertas algunhas necesidades: a vivenda para os xóvenes, as axudas para persoas que estén a cargo de persoas dependentes, ou prazas para gardería, que xa están en proxecto.
-¿Que núcleo ou cidade é o espello no que se debería mirar Sanxenxo?
Creo que non se pode reflectir en ningún espello porque o concello de Sanxenxo é moi peculiar. O concello de Sanxenxo está composto de tres vilas con características totalmente diferentes.
-¿Como ve vostede o concello de Sanxenxo dentro de 15 anos?
O concello de Sanxenxo será próspero con calidade de vida, e turístico por excelencia. En calquer sitio de España e do resto do mundo, falar de Sanxenxo é falar dun destino coñecido.
-Unha proposta para a desestacionalización do turismo
Non nos imos enganar, o concello de Sanxenxo non vai ser un municipio de vacacións tódolos meses do ano. Temos un mercado potencial para calquer cidade que esté a tres ou catro horas do noso destino turístico. Vai ser moi importante o turismo náutico, o golf, as ofertas de spa e augas termais...
-¿Pensa que a desestacionalización do turismo fomentaría a estabilidade laboral?
Sí. Non cabe dúbida. O esforzo ten que ser por parte do empresario e polo propio empregado.
-¿Que outras potencialidades económicas poderían desenrolarse no concello de Sanxenxo?
Estamos a piques de rematar co parque empresarial que traerá unha parte de emprego estable. Por outro lado o sector servizos, as pequenas e medianas empresas, os autónomos... é algo que temos que potenciar moitísimo. Porque é parte dos servizos que temos que ofrecer.
-¿Que papel xoga o rural de Sanxenxo no potencial económico do concello?
Fundamental. Creo que non se pode falar da aposta turística do municipio de Sanxenxo sen falar do rural. O concello de Sanxenxo nunca será agrario, porque non temos cultura de agricultura, pero sí de cultura turística.
-¿Como ten pensado potenciar a actividade económica no rural?
Todo vai enfocado ao sector servizos e ao turismo. Durante oito anos dotamos ao rural das necesidades básicas como alcantarillado, auga... e agora estamos no momento de darlle o encanto. Estamos restaurando infinidade de lavadeiros, cruceiros, queremos señalizar rutas...
-¿Que falta para que o concello de Sanxenxo esté a cabeza en benestar social?
Eu creo que moi pouco. Falta que as garderías estén rematadas. Falta un incremento en canto a axuda ao domicilio. Tamén falta, moitas veces, concienciar ás familias de que, recursos como o centro de día non significa desfacerse dunha persona maior. É darlle recursos para estar ben atendido.
-¿Como cre que afectará a nova lei de costas a Sanxenxo, positiva o negativamente?
Negativamente. A lei de costas é unha lei que non ten sentido. Eu estou dacordo que hai que facer un plan de protección do litoral, pero estudando as peculiariedade de cada zona.
-Os altos prezos da vivenda ¿son positivos ou negativos para os habitantes do concello de Sanxenxo?
Para os habitantes do concello de Sanxenxo son negativos sempre. Pero para a comarca son espectaculares, porque estamos sendo o un motor para eles. Non é xusto para os veciños, porque non poden acceder a unha vivenda na súa vila. Por iso agora mesmo estamos co plan da vivenda.
-¿Cales son os espazos naturais que merece a pena conservar no concello de Sanxenxo?
Todos. Temos unha riqueza impresionante nese sentido.
-¿Cómo solucionará os problemas de tráfico e estacionamento na época estival?
O goberno do PP tivo unha proposta moi conflictiva que foi a ronda. Creo que a alternativa de tráfico no concello de Sanxenxo non é outra. Para o estacionamento, remata nestos días o concurso de dous aparcamentos: un no parque da Panadeira e outro en Portonovo a carón da plaza do Enxido.
-¿Onde fai vostede as súas compras de alimentación e vestimenta?
Dentro do concello. Onde podo e atopo aberto.
-Sendo alcaldesa ¿qué cambiará na praza de abastos de Sanxenxo?
A min encantaríame chegar á praza de abastos, atopala ás tres da tarde aberta, poder aparcar, comprar e sair. Estamos estudando a posibilidade de atoparlle un lugar no centro da zona comercial pero en mellores condicións e con sitio para aparcar.
-Denos unha data para a inauguración do centro social e cultural de Adina.
Pois entre dezaoito ou viente meses.
-Seis candidatos para un só posto. Dígame unha definición para cada un deles.
Dulcinea. Unha boa portavoz na oposición. Roberto. Un mal portavoz na oposición. Jorge. Vai ter moito que dicir pero non no P.G. Jose Luis. Unha mala opción de goberno. Dora. O pasado.

Data da entrevista: 28/04/07. Texto: Andrea Rey Prego. Fotografías: Andrea Rey Prego.

ROBERTO FERNÁNDEZ LORES. Candidato á alcaldía do Concello de Sanxenxo polo BNG

-Nome completo
Roberto Alfonso Fernández Lores
-Data e lugar de nacemento.
1957, Vilalonga
-Profesión.
Comercial de banca
-O seu peor defecto
Non me atrevo a decilo
-¿Que circunstancias lle levaron a entrar na política?
O compromiso con este país. Non se pode criticar sen arrima-lo ombro.
-¿Por que aceptou vostede a candidatura neste partido político e non noutro?
Porque son nacionalista ata a médula. E dende logo o único partido nacionalista que hai no país é o BNG.
-¿Que experiencias e coñecementos pode aportar a súa labor como alcalde?
Eu creo que pola miña profesión durante 25 anos traballando en banca pode aportar moito. A miña relación con tódolos sectores sociais, o meu coñecemento do concello ao completo, pode aportar moito.
-¿Cal é a maior necesidade do concello de Sanxenxo nestes momentos?
A vivenda. A falta de vivenda pública para os veciños mozos e non tan mozos que teñen que desplazarse a concellos limítrofes. É a necesidade primordial para solventar neste mandato próximo.
-¿Que núcleo ou cidade é o espello no que se debería mirar Sanxenxo?
Sempre teño como referencia a Allariz. Salvando as distancias, por importancia e similitude. A calidade de vida de Allariz está a anos luz da de Sanxenxo. Non podemos comparar Sanxenxo cunha cidade de 80 mil habitantes, senón sería Pontevedra en primeiro lugar.
-¿Como ve vostede o concello de Sanxenxo dentro de 15 anos?
Ata agora o que se estivo relanzando neste concello foi a imaxe turística de cara afora no verán, no inverno Sanxenxo non existe. Nós queremos trocar esa situación, que Sanxenxo sexa unha vila para poder vivir todo o ano. Cremos que dentro de 15 anos, se goberna o BNG, iso é posible.
-Unha proposta para a desestacionalización do turismo
Cremos que é un cúmulo de cousas. Temos que darlle outras alternativas á xente que queira vir a Sanxenxo en época que non sexa estival. O fundamental, aproveitando as infraestructuras que se fixeron, é traer xente todo o ano con poder adquisitivo alto e que mova a economía do concello.
-¿Pensa que a desestacionalización do turismo fomentaría a estabilidade laboral?
Axudaría. Pero non só temos que depender do turismo. Cremos que ten que haber outras alternativas ao sector servizos. O parque empresarial debería ser o motor supletorio.
-¿Que outras potencialidades económicas poderían desenrolarse no concello de Sanxenxo?
Como dixen antes, o parque empresarial debería ser o motor auxiliar para que o concello teña actividade industrial e mercantil durante todo o ano.
-¿Que papel xoga o rural de Sanxenxo no potencial económico do concello?
Fundamental. O rural está totalmente esquecido. O concello debe potenciar a actividade agrícola e que a xente poida vivir do campo dignamente como calquer outro sector.
-¿Como ten pensado potenciar a actividade económica no rural?
Nós potenciaremos algún tipo de medida en colaboración coa Consellería de Medio Rural por medio do Plan de banco de terras. Trataremos de que a xente que queira, poida desenvolver a súa actividade agrícola como se estivese traballando nunha empresa doutro sector.
-¿Que falta para que o concello de Sanxenxo esté a cabeza en benestar social?
Bastante. Cremos que para poder dar uns servizos sociais en consonancia non se poden facer as cousas sen diñeiro. Cremos que o destinado ata agora son cifras ridículas.
-¿Como cre que afectará a nova lei de costas a Sanxenxo, positiva o negativamente?
Non ten sentido ningún. É unha lei global e sen especificar o tipo de zonas. Paréceme unha dobre moral. Non podemos falar de preservar a costa e estar autorizando urbanizacións en punta Festiñanzo.
-Os altos prezos da vivenda ¿son positivos ou negativos para os habitantes do concello de Sanxenxo?
Totalmente negativos. Con iso estanse enriquecendo catro constructores vidos de fóra. É unha política que hai que desterrala canto antes. Non pode seguir construíndose aquí segunda residencia porque eso non da riqueza, non asenta a poboación.
-¿Cales son os espazos naturais que merece a pena conservar no concello de Sanxenxo?
Xa destragado o Monte Faro, todo o litoral que corresponde á ría de Arousa. Para o BNG é un espazo primordial. Toda a costa de Sanxenxo merece ser conservada e coidada coma un meniño pequeno.
-¿Cómo solucionará os problemas de tráfico e estacionamento na época estival?
Contemplamos os aparcadoiros en Sanxenxo e Portonovo, coma unha parte fundamental para o comercio, habitantes e visitantes do concello. Se os prazos se achican como queremos, para o verán do 2008 podemos ter solventados os atascos do concello de Sanxenxo.
-¿Onde fai vostede as súas compras de alimentación e vestimenta?
Sempre en comercio local.
-Sendo alcalde ¿qué cambiará na praza de abastos de Sanxenxo?
A ubicación será a que hai. Faríamos unha reforma integral do espazo dos vendedores. Buscaríamoslle alternativas ao aparcadoiro, o problema fundamental, nunca máis ala de 100 metros arredor da praza. Dende logo nunca enriba do parque infantil de A Panadeira.
-Denos unha data para a inauguración do centro social e cultural de Adina.
Un prazo de ano e medio. A finais de 2008, principios de 2009 estaría construido e inaugurado.
-Seis candidatos para un só posto. Dígame unha definición para cada un deles.
Eu nada máis que vexo un adxectivo para min: ser alcalde.
Data da entrevista: 27/04/07. Texto: Elisa Franco. Fotografías: Elisa Franco

J. LUIS RODRÍGUEZ LORENZO. Candidato á alcaldía do Concello de Sanxenxo polo VIPS

-Nome completo
José Luis Rodríguez Lorenzo
-Data e lugar de nacemento
1953, Pontevedra
-Profesión
Técnico en ascensores
-O seu peor defecto
Contar sempre a verdade
-¿Que circunstancias lle levaron a entrar na política?
Decidín entrar na política cando vin o mal que o estaban a facer os dirixentes políticos a nivel municipal. Era o que a min máis me inquedaba.
-¿Por que aceptou vostede a candidatura neste partido político e non noutro?
Eu non acepto a candidatura neste partido político, senón que montamos un partido político, somos novos. Os partidos tradicionais todo o fan só contando coas próximas eleccións. Non estou dacordo co proceder dos partidos políticos tradicionais, temos que obedecer demasiadas ordes de arriba.
-¿Que experiencias e coñecementos pode aportar a súa labor como alcalde?
Quizais sexa o candidato que máis experiencia poida aportar. Levo na lista persoas que foron concelleiros. Eu mesmo fun concelleiro, diputado e tamén alcalde.
-¿Cal é a maior necesidade do concello de Sanxenxo nestes momentos?
Asegurar o futuro dos nosos xóvenes e tamén dos non tan xóvenes.
-¿Que núcleo ou cidade é o espello no que se debería mirar Sanxenxo?
Non creo que ningún municipio deba sentirse reflectido en outro. O concello de Sanxenxo debe ter entidade propia. É un municipio único, pola súa situación xeográfica, o seu microclima, os seus cidadáns.
-¿Como ve vostede o concello de Sanxenxo dentro de 15 anos?
Vexo o concello de Sanxenxo presidido por un membro de VIPS. Vexo un concello totalmente modificado.
-Unha proposta para a desestacionalización do turismo
Xa fixen algunha pública e non me gustaría seguir facéndoas ata que saian no programa e por escrito. Van destinadas ao apoio á xuventude e aos menos favorecidos económicamente, e alongar a tempada de ocupación no municipio de Sanxenxo co apoio á industria turística.
-¿Pensa que a desestacionalización do turismo fomentaría a estabilidade laboral?
Por suposto.
-¿Que outras potencialidades económicas poderían desenrolarse no concello de Sanxenxo?
Non podo facer público o programa. Pero pódense establecer empresas que fomenten o emprego, e sobretodo, que aporten tódolos días do ano, ocupación hoteleira. É dicir, máis traballo.
-¿Que papel xoga o rural de Sanxenxo no potencial económico do concello?
O rural é o gran abandoado. É imprescindible volcarse no rural para que este municipio sigua sendo por moitos anos turístico. O gran futuro do concello de Sanxenxo está no rural.
-¿Como ten pensado potenciar a actividade económica no rural?
Temos pensado volcar o presuposto municipal, case todo, no rural. Por ambición propia. Temos que dotalo de determinados servizos que nos axuden a potencialo económicamente.
-¿Que falta para que o concello de Sanxenxo esté a cabeza en benestar social?
O concello de Sanxenxo é outro dende que se aprobou o primeiro PXOM, isto marca un antes e un despois. O que lle falta ao concello é que as corporacións municipais pensen máis nos veciños do municipio e menos no seu propio interese de medrar económicamente.
-¿Como cre que afectará a nova lei de costas a Sanxenxo, positiva o negativamente?
Paréceme que afectará moi negativamente ao concello. Con isto non estou a dicir que non esté dacordo con protexer a costa. Non estou dacordo coa forma en que se quere levar acabo. As vilas máis próximas á costa veríanse moi negativamente afectadas.
-Os altos prezos da vivenda ¿son positivos ou negativos para os habitantes do concello de Sanxenxo?
Moi negativos. Están a conseguir que o concello sexa propiedade de terceiros. Os nosos xóvenes, e non tan xóvenes, teñen que ir a outros municipios limítrofes a buscar vivenda. Como tampouco se lle ofrece un traballo estable, vanse definitivamete. O concello de Sanxenxo está perdendo a sua identidade.
-¿Cales son os espazos naturais que merece a pena conservar no concello de Sanxenxo?
Prácticamente todo o rural que queda. A xente cre que hai máis do que realmente temos. Porque ainda que os teñamos neste momento físicamente, a sua edificación xa está aprobada no PXOM.
-¿Cómo solucionará os problemas de tráfico e estacionamento na época estival?
Hai solucións para o tráfico e estacionamento tanto nas vilas de Portonovo como na de Sanxenxo. Témolas recollidas no programa electoral pero de momento non as imos desvelar.
-¿Onde fai vostede as súas compras de alimentación e vestimenta?
Merco producto galego, sémpre con presa e no pequeno comercio.
-Sendo alcalde ¿qué cambiará na praza de abastos de Sanxenxo?
Esto habería que falalo e negocialo con todo o colectivo de peixeiras. Creo que si queren construir unha nova praza no mesmo lugar, elas tamén deben dar algo a cambio, como por exemplo, abrir algunha tarde do ano. Queremos a dinamización do comercio para atraer á xente.
-Denos unha data para a inauguración do centro social e cultural de Adina.
Honestamente non a ten. Si gañamos, está dentro dos catro anos de lexislatura.
-Seis candidatos para un só posto. Dígame un adxectivo para cada un deles.

Catalina. Unha soa vez e porque nos abandonou o anterior. Dulcinea. De ilusións tamén se vive. Roberto. O imposible non se vai a cumprir nestas eleccións. Jorge. Bisoñez política. Dora. O veciño xa a coñece.

Data da entrevista: 26/04/07. Texto: Andrea Rey Prego. Fotografías: Andrea Rey Prego

JORGE GARCÍA CAAMAÑO. Candidato á alcaldía do Concello de Sanxenxo polo PG

-Nome completo
Jorge García Caamaño
-Data e lugar de nacemento.
1973, Pontevedra
-Profesión.
Operario de mantemento industrial
-O seu peor defecto
Demasiado perfeccionista
-¿Que circunstancias lle levaron a entrar na política?
A principal foi ver a situación de indefensión do veciño ante o poder político.
-¿Por que aceptou vostede a candidatura neste partido político e non noutro?
Primeiro, porque é un proxecto novo. Segundo, porque é un proxecto que se identifica coa terra nosa, nacionalista. Terceiro, porque é un proxecto cun matiz sentimental pola terra e intelectual como evolución dos fundadores do partido.
-¿Que experiencias e coñecementos pode aportar a súa labor como alcalde?
O máis importante é a miña participación na Revista de Adina. Coñezo tódolos problemas do concello e as posibles solucións. Por outra banda a miña integración na asociación de veciños.
-¿Cal é a maior necesidade do concello de Sanxenxo nestes momentos?
Para min, mellorar a atención ao veciño en varios aspectos: pediatra, gardería, tráfico… política social.
-¿Que núcleo ou cidade é o espello no que se debería mirar Sanxenxo?
Eu penso que Vilagarcía é un bo espello, polos servizos. Sendo un núcleo maior que este, o veciño ten tódolos servizos pagando menos impostos.
-¿Como ve vostede o concello de Sanxenxo dentro de 15 anos?
Si goberna o PG moito mellor. Se sigue así a débeda actual vai a impedir que siga evolucionando moi pouco. A política social non existe, a de servizos vai para atrás… en moitos ámbitos retrocedemos. O único no que se invertiu foi en mellorar un pouco o escaparate de Sanxenxo: Silgar.
-Unha proposta para a desestacionalización do turismo
Dende o PG imos enfocar iso desde outra perspectiva. Nós pensamos que non se pode influir no clima. Imos intentar traballar en outros tipos de turismo: invernal ou de outras estacións. Apostamos pola creación dunha axencia municipal de turismo para plans de actuación en conxunto.
-¿Pensa que a desestacionalización do turismo fomentaría a estabilidade laboral?
Por suposto. De feito, tal vez un 70% da poboación vive do turismo. Si só traballa durante 3 ou 4 meses, o resto do ano colle o que hai.
-¿Que outras potencialidades económicas poderían desenrolarse no concello de Sanxenxo?
Está claro que depende moito do desenrolo do polígono industrial. Aquí hai poucas empresas instaladas. Pensamos que para dar un pouco de saída ao tema laboral, existe unha clave anterior: unha escola de formación profesional mancomunada.
-¿Que papel xoga o rural de Sanxenxo no potencial económico do concello?
O rural non se pode desenrolar por sí mesmo. En Sanxenxo hai que olvidarse da gandería e agricultura, xa que co PXOM deixou moi pouca zona para a explotación. Ten que integrarse na economía global do concello. O ten que haber é un equilibrio entre as vilas e o rural.
-¿Como ten pensado potenciar a actividade económica no rural?
Temos 50 propostas de actividades socioculturais dentro do programa de ocio. Outro tipo de actuación sería a atención veciñal do rural, unha delegación en cada parroquia. Temos pensado darlle ao rural outro tipo de vida: servizos de atención ao veciño, servizos comúns de limpeza e mantemento...
-¿Que falta para que o concello de Sanxenxo esté a cabeza en benestar social?
A política social aquí non existe. O noso principal punto é a atención ao veciño no aspecto social. Fan falta moitas cousas: comedor social, albergue para mulleres maltratadas, obradoiros de integración social… O noso proxecto social é brutal.
-¿Como cre que afectará a nova lei de costas a Sanxenxo, positiva o negativamente?
Negativamente, porque hai moitos edificios onde o concello deu permiso de edificación pero non da permiso de ocupación. Hai moita xente con problemas por culpa diso.
-Os altos prezos da vivenda ¿son positivos ou negativos para os habitantes do concello de Sanxenxo?
Negativos. A xente xoven e con recursos económicos axustados non pode acceder á vivenda. Nos 12 últimos anos non se fixeron vivendas de protección oficial.
-¿Cales son os espazos naturais que merece a pena conservar no concello de Sanxenxo?
Monte Faro, punta Festiñanzo, punta Seame… todo o que queda. Hai que recuperar todo o que se poida.
-¿Cómo solucionará os problemas de tráfico e estacionamento na época estival?
O noso proxecto é facer unha circunvalación dende Fontoira ata Poio por zona forestal, e a saída de Montalvo á Vía Rápida. Queremos facer como mínimo, un parking público soterrado en cada vila. Outra medida sería un eficiente transporte público.
-¿Onde fai vostede as súas compras de alimentación e vestimenta?
En todo o concello de Sanxenxo.
-Sendo alcalde ¿qué cambiará na praza de abastos de Sanxenxo?
O noso proxecto é facer no mesmo solar un edificio de cinco plantas. Nel incluimos un parking público e outro para os comerciantes, gardería e un supermercado sen productos frescos.
-Denos unha data para a inauguración do centro social e cultural de Adina.
Estas navidades.
-Seis candidatos para un só posto. Dígame unha definición para cada un deles.
Catalina. Pasado. Dulcinea. Insegura. Roberto. Ineficaz. Jose Luis. Oportunista. Dora. Intermitente.

Data da entrevista: 25/04/07. Texto: Elisa Franco. Fotografías: Andrea Rey Prego

DORA PÉREZ ALARCÓN. Candidata á alcaldía do Concello de Sanxenxo polo IAS

-Nome completo
Dora Pérez Alarcón
-Data e lugar de nacemento.
1944, Portonovo
-Profesión.
Mestra
-O seu peor defecto
A impaciencia
-¿Que circunstancias lle levaron a entrar na política?
Eu entrei na política en 1979, nas primeiras eleccións democráticas. De feito dende que recordo sempre fun unha muller moi comprometida cos poblemas da sociedade.
-¿Por que aceptou vostede a candidatura neste partido político e non noutro?
Porque este partido político fundeino eu, é meu, entón é lóxico que vaia en el. Este partido foi fundado en 1991. Ademáis, considero que as persoas da miña idade están moi pouco representadas na política, e creo que é moi importante un intercambio xeneracional.
-¿Que experiencias e coñecementos pode aportar a súa labor como alcaldesa?
Considero que ser alcaldesa dun municipio é simplemente botarlle moitísimo amor ao traballo. Ademáis de dedicación, ter moita dose de xenerosidade e honradez, por suposto. Non teño intención de ser alcaldesa, senón de ter presenza na corporación para aportar tódalas nosas ideas e experiencias.
-¿Cal é a maior necesidade do concello de Sanxenxo nestes momentos?
Para min, é que a xente se implique máis na vida política. Que non haxa ese divorcio entre o político e o veciño. Esa é unha base da que partir, que a poboación se implique na vida política municipal. A partir de ahí podemos conseguir moitas cousas.
-¿Que núcleo ou cidade é o espello no que se debería mirar Sanxenxo?
Da comunidade autónoma asturiana, pois case todo. Para min Asturias é un exemplo a seguir, sobre todo Oviedo, pola súa infraestructura cultural e por ser unha potencia turística neste país.
-¿Como ve vostede o concello de Sanxenxo dentro de 15 anos?
Non o vexo con moito optimismo. Os problemas que a sociedade está vivindo hoxe irán a máis e non a menos. O vexo incerto.
-Unha proposta para a desestacionalización do turismo
Non é sinxelo, porque nós, queirámolo ou non, seguimos dependendo do bo tempo. En primeiro lugar é imprescindible coidar e potenciar o que temos. E logo, necesitaríamos un Pazo de congresos e exposicións para paliar o problema da climatoloxía. Sempre con eventos culturais todo o ano.
-¿Pensa que a desestacionalización do turismo fomentaría a estabilidade laboral?
Por suposto. As ofertas de traballo que atopamos hoxe en día son inestables, sen futuro. Os soldos son moi baixos, os xóvenes non ven futuro para desenrolarse persoal e profesionalmente.
-¿Que outras potencialidades económicas poderían desenrolarse no concello de Sanxenxo?
Creo que un gran motor económico para este concello é o polígono industrial que se está a levar a cabo en Nantes. Con un viveiro de empresas podemos ter unha esperanza de futuro laboral.
-¿Que papel xoga o rural de Sanxenxo no potencial económico do concello?
Para min moitísimo, o que pasa que está prácticamente esquecido e non se lle presta a importancia que ten. Potenciando a agricultura poderíamos paliar o déficit económico que a sociedade lle ven encima.
-¿Como ten pensado potenciar a actividade económica no rural?
Hoxe en día hai moito turismo rural. Entonces, o que o rural necesitaría é unhas infraestructuras que non ten. Por exemplo, unhas boas vías de comunicación, espazos de ocio… Darlle os mesmos servizos que se lle están dando aos núcleos urbanos do concello de Sanxenxo.
-¿Que falta para que o concello de Sanxenxo esté a cabeza en benestar social?
Faltan moitas cousas, sobre todo políticas de consenso, non políticas de enfrontamento. O cometido dunha administración municipal é que o benestar dos veciños sexa o principal.
-¿Como cre que afectará a nova lei de costas a Sanxenxo, positiva o negativamente?
Eu son moi partidaria de protexe-la costa, ainda que é un tema delicado. Non é o mesmo o solo de costa paisaxístico que os núcleos urbanos.
-Os altos prezos da vivenda ¿son positivos ou negativos para os habitantes do concello de Sanxenxo?
Son negativos para todo o mundo. A vivenda, que é un dereito constitucional non se fai para formar un fogar, faise para especular. Temos que ir a políticas de vivenda asequible para todos.
-¿Cales son os espazos naturais que merece a pena conservar no concello de Sanxenxo?
Prácticamente todo o rural: carballeiras de Bordóns, maizales de Montalvo, todo o entorno da Lanzada....
-¿Cómo solucionará os problemas de tráfico e estacionamento na época estival?
O concello de Sanxenxo necesita dunha circunvalación consensuada, estudiada e dialogada con tódolos afectados. A solución ao problema do estacionamento sería crear máis prazas de aparcamento, pero non para vende-las senón para o servizo dos veciños.
-¿Onde fai vostede as súas compras de alimentación e vestimenta?
Xeralmente polo concello: no mercado de abastos, tendas de Portonovo, Sanxenxo, Vilalonga...
-Sendo alcaldesa ¿qué cambiará na praza de abastos de Sanxenxo?
E moi complexo porque a problemática da praza de abastos é de verán, non de todo o ano. É un tema e hai que estudiar e escoitar aos afectados. O que está claro é que non se debería mover de ahí.
-Denos unha data para a inauguración do centro social e cultural de Adina.
Gustaríame que fose nesta lexislatura que ven ¿Está dentro do programa? Nós non levamos un programa explícito, senón xeral, pero encantaríame.
-Seis candidatos para un só posto. Dígame unha definición para cada un deles.
Non podo calificar aos candidatos porque os respeto profundamente, pero non os coñezo.

Data da entrevista: 23/04/07. Texto: Andrea Rey Prego. Fotografías: Andrea Rey Prego

DULCINEA AGUÍN POMBO. Candidata á alcaldía do Concello de Sanxenxo polo PSOE

-Nome completo
María Dulcinea Aguín Pombo
-Data e lugar de nacemento
1972, Benitiño (Adina)
-Profesión
Economista
-O seu peor defecto
O carácter
-¿Que circunstancias lle levaron a entrar na política?

De casualidade: eu pertenzo a unha familia socialista, de sempre. No 2003, casualmente, un afiliado veume a propoñer se quería participar na lista socialista. A min a política foi algo que me gustou sempre, quizais porque foi unha vocación frustrada.
-¿Por que aceptou vostede a candidatura neste partido político e non noutro?
Porque eu considérome unha persoa de esquerdas e socialista. Eu podo non estar dacordo con cousas, pero nunca me veredes noutra política. Ten que ser neste partido, non pode ser noutro.
-¿Que experiencias e coñecementos pode aportar a súa labor como alcaldesa?
Quizais a persoal e a profesional. Teño unha cultura media, e creo que para ser alcaldesa o que hai que facer é xestión. Coñezo de sobra cales son as necesidades que ten o meu pobo.
-¿Cal é a maior necesidade do concello de Sanxenxo nestes momentos?
Vivenda. O concello estase despoboando. Os nosos xóvenes están en Ribadumia, Barrantes, Raxó... Para que Sanxenxo teña presente e futuro é necesario que os xóvenes queden no concello.
-¿Que núcleo ou cidade é o espello no que se debería mirar Sanxenxo?
Cada concello é moi especial. Unha cidade que a min gústame moitísimo é A Coruña. No que respecta ao contido: servizos, transporte, zonas verdes, pavillóns, asociacións. Sempre dende o apoio do concello a nivel económico, non dende o control do asociacionismo que é o que pasa neste concello.
-¿Como ve vostede o concello de Sanxenxo dentro de 15 anos?
Como cidade dormitorio. Como un concello dun mes. Estará prácticamente invadido por xente de fóra. Hai que apostar pola vivenda, para todos aqueles veciños que a necesitan, non só xóvenes. A vivenda é un motor que move o comercio, a hostelería e todo un pobo.
-Unha proposta para a desestacionalización do turismo
A creación dun Pazo de congresos, porque iso leva implícito varias cousas: xera emprego, xera movemento no comercio e na hostelería. E iso non só no verán, senón todo o ano. É unha prioridade moi importante do concello, como referencia para a comarca e a provincia.
-¿Pensa que a desestacionalización do turismo fomentaría a estabilidade laboral?
Fomentaría a estabilidade do emprego e a mellora para o desenrolo económico en xeral: comercio, hostelería… Eu penso que sería un beneficio grandísimo para o concello de Sanxenxo.
-¿Que outras potencialidades económicas poderían desenrolarse no concello de Sanxenxo?
Todo o relacionado co turismo. Por exemplo o comercio: se conseguimos que abra todo o ano, esa é unha fonte de ingresos moi importante a nivel local. Teño a esperanza de que o novo polígono industrial sexa unha fonte de emprego estable e un motor económico para Sanxenxo.
-¿Que papel xoga o rural de Sanxenxo no potencial económico do concello?
Moito. O rural de Sanxenxo é super atractivo, o que pasa é que non está explotado, está abandonado. Pode ser rico dende o punto de vista agrario e turístico. É un atractivo que habería que potenciar.
-¿Como ten pensado potenciar a actividade económica no rural?
Hai sitios que son ricos en recursos naturais, se os fas atractivos para que a xente os visite, existirá un potencial económico. As parroquias do rural teñen tamén un potencial económico agrario. Poderíase potenciar un asociacionismo para ese tipo de actividades.
-¿Que falta para que o concello de Sanxenxo esté a cabeza en benestar social?
Unha das cousas prioritarias agora mesmo é a gardería. Por outro lado, a aprobación da lei de dependencia a nivel xeral do Estado vai ser un motor moi importante a nivel municipal. Vai facilitar que, aquelas persoas que son coidadoras de xente dependente, teñan unha asignación económica.
-¿Como cre que afectará a nova lei de costas a Sanxenxo, positiva o negativamente?
Sanxenxo agora mesmo ten un desenrolo urbanístico puramente especulativo, nada que ver coa necesidade de vivenda. Penso que a lei afectará positivamente. Sanxenxo ten unha costa bastante importante e xa hai moitas zonas deterioradas. Vai a ser unha lei positiva.
-Os altos prezos da vivenda ¿son positivos ou negativos para os habitantes do concello de Sanxenxo?
Son moi negativos, porque a poboación vaise de Sanxenxo.
-¿Cales son os espazos naturais que merece a pena conservar no concello de Sanxenxo?
A zona do Vicaño, a zona da Granxa, Monte Faro, Montalvo, Arnosa en Vilalonga... Hai moitos. Un concello que queira velar pola saúde e o medioambiente, ten que ter un nivel alto de protección.
-¿Como solucionará os problemas de tráfico e estacionamento na época estival?
Para nós o que esta claro é que Sanxenxo ten un problema de tráfico, pero non no núcleo. Nós temos previsto un convenio coa Consellería de Política Territorial para un estudo de movilidade de Sanxenxo a Pontevedra. Os núcleos grandes do concello teñen que ter estacionamentos públicos.
-¿Onde fai vostede as súas compras de alimentación e vestimenta?
De alimentación: Portonovo e Sanxenxo. De vestimenta, depende: algunhas cousas en Portonovo. O calzado, algún en Sanxenxo. Eu sempre compro pola zona.
-Sendo alcaldesa ¿qué cambiará na praza de abastos de Sanxenxo?
Nós apostamos e seguiremos loitando para que esa praza siga en Sanxenxo. Apostamos por unha praza na mesma ubicación, con aparcamento e facéndoa atractiva aos usuarios e ao turismo.
-Denos unha data para a inauguración do centro social e cultural de Adina.
Depende quen goberne. Eu creo que é unha prioridade. O noso programa é básico, non ten grandes infraestructuras. Só aquelas que consideramos necesarias e que se poidan facer en catro anos. ¿Está dentro do programa? Sí.
-Seis candidatos para un só posto. Dígame unha definición para cada un deles.
Considero que non debo poñerlle un adxectivo a ninguén.

Data da entrevista: 21/04/07. Texto: Elisa Franco. Fotografías: Andrea Rey Prego