Ola queridos amigos. Hoxe quérovos falar dun tema sumamente importante: a saúde. As veces creemos que iso de levar unha vida sá sempre vai unido o sufrimento, pero hoxe tentarei demostrarvos que non sempre é así.Dende antes de nacer, comezase a formar o noso organismo. A partir do primeiro día de vida a nosa saúde vai a estar nas mans dos nosos proxenitores. Os primeiros anos son de suma importancia. Por poñer un exemplo: que un adulto sexa obeso ven determinado nunha gran medida por como sexa no seu primeiro ano de vida. É aquí, de 0 a 1 anos cando o noso corpo vai a desenrolar o total das células graxas que teremos o resto da nosa vida, polo que creo que non é necesario citar o mal que lle podemos estar facendo o noso fillo só “por velo gordiño”.
Pero atención, isto non quere dicir que de 0 a 1 ano esteamos delgados e logo xa ¡ala, a descoidarse! España é un dos países con maior taxa de obesidade infantil do mundo. Este problema é moito mais grave do que se cree. Hoxe en día, o ritmo de vida que levamos fai que nos sexa moito mais cómodo comprarlle unha vídeo consola o noso fillo/a e unha boa cantidade de bolería industrial para que coma cando teña fame, que ter que preocuparse de levalo as actividades deportivas que haxa na zona e ter que facerlle un bocadillo para merendar. Como dicía antes, a sociedade actual obríganos a ter que traballar, tanto as nais como os pais, pero por sorte, neste concello contamos cunha das mellores estruturas de actividades extraescolares de toda a provincia, onde a oferta é amplísima e inclúe transporte de ida e volta, o cal nos libera bastante. Aproveitemos esta gran vantaxe e animemos os nosos fillos a facer deporte, xa que será moi bo, tanto para eles como para nos.
A base dunha boa alimentación, así como a loita contra a obesidade infantil comezan cada mañá co almorzo. Esta é a comida mais importante do día, e é insubstituíble. El só, debe aportarnos 1/4 do total dos nutrintes que debemos obter a través da inxesta da dieta cada día. Xa comezamos a sentar unhas bases sobre a alimentación: 1º, Almorzar sempre e ben. En segundo lugar direivos que os expertos recomendan facer varias comidas lixeiras o longo do día que facer poucas e copiosas. Debemos comer de todo: pan, froita, leite, carne, peixe… sen esquecernos de ningún dos nutrientes esenciais: Hidratos de carbono, proteínas e graxas. Si, tamén debemos de comer graxas, aínda que é recomendable fuxir das saturadas (patacas fritas de bolsa), unha parte dos compoñentes da nosa dieta ten que ter graxas (aceite de oliva).
Nun esquema de porcentaxes, e co fin de obter un equilibrio enerxético correcto, estes tres macronutrientes repartiríanse da seguinte forma na dieta de cada día:
55 % - 60 % Hidratos de Carbono
25 % - 30 % Lípidos (graxas)
12 % - 18 % Proteínas
Os hidratos de carbono deben proceder de: froitas, verduras e cereais (arredor do 40%), pasta (45%) e azucres (15% aprox.).
As graxas deben ser, preferiblemente vexetais e non saturadas.
As proteínas deben proceder dos aminoácidos fundamentais.
E en terceiro e ultimo lugar sinalaremos a grande importancia que ten a actividade física diaria. Tanto en nenos como en maiores, unha boa forma física é fundamental para levar unha vida saudable. Isto non significa ter que competir nalgún equipo dalgunha modalidade deportiva concreta, nin moito menos. Debemos optar por exercicios cardiovasculares, de baixa intensidade pero prolongados no tempo. Deste xeito, a enerxía que imos precisar para realizar este exercicio obterémola a través do metabolismo aeróbico. Este metabolismo obtén a enerxía a través da combustión das graxas acumuladas co osixeno que respiramos. Sona moi científico, pero non é mais que, por exemplo, ir a andar uns 45 minutos cada día a unha intensidade media. Con isto estaremos cumprindo co noso obxectivo, e o organismo váinolo agradecer.
Señoras e señores, como antes vos dixen, isto non supón un esforzo sobrehumano. Eu convidos a sumarse a estes tres puntos e verán como o que lles digo non é so tinta nun papel. En moi pouco tempo a súa calidade de vida será moito mellor.
Texto: Carlos Názara Blanco.
Nada máis entrar no obradoiro, o que se fixo foi un análisis histórico-artístico e físico-químico da peza. Antes de intervir é preciso coñecer a obra e o seu estado, para poder determinar o tipo de productos, materiais e tratamentos a desenrolar. A primeira actuación foi unha limpeza mecánica (por medio de bisturí) e química (con disolventes acuosos), onde se eliminiou a capa de suciedade, e máis profundamente, os repintes que se fixeron na faciana co paso do tempo e que non eran orixinais (coloretes, beizos, ollos…).
O seguinte paso foi adherir a peza da cabeza cun adhesivo polivinílico. O saneamento do oco fíxose con anterioridade para deixar ese espazo vacio totalmente limpo. Unha vez completa a obra, procedeuse a estucar aquelas faltas de pintura, ou aquelas lagunas onde o soporte de madeira encontrábase á vista. Mediante unha pasta de sulfato cálcico aglutinado, cubríronse tódalas faltas salientables, e posteriormente lixáronse para nivela-las ou darlle forma, como foi no caso dos cabelos. 
Por último, coa reintegración cromática ditas faltas retomaron a súa cor, mediante a aplicación de tintas de acuarela sobre o estuco, que devolvían a unidade estética á peza. O barnizado da obra foi a etapa final deste proceso de conservación e restaruación, no que fixo falla respetar un tempo de secado, para que as alteracións climatolóxicas e ambientais non afectasen á talla. 
